CPU

قيمت ممكن است معادل كيفيت نباشد:

پروسسور يا CPU قلب يك كامپيوتر است. جديدترين CPU اگر چه سريعترين است گرانترين CPU هم  هست هر چند كارايي يك كامپيوتر بوسيله CPU آن شناخته ميشود مثلاً مي گويند اين كامپيوتر پنتيوم 4 يا 3 است ولي اين به تنهايي بازتاب كارايي يك كامپيوتر نيست زيرا اين كميت فقط سرعت پروسسور را نشان مي دهد و نه كارايي كل كامپيوتر كه اجزاي مهم ديگري غير از CPU دارد.

مثلاً يك كامپيوتر كه در حال اجراي چند نرم افزار حجيم و سنگين است و پروسسور پنتيوم 4 آن 2400 گيگا هرتز است ممكن است اطلاعات را خيلي سريع پردازش كند اما هميشه منتظر هارد ديسك است كه يك قطعه كندتر است مي ماند معني اين جمله آن است كه پروسسور براي انتقال اطلاعات بيشتر وقت خود را در يك انتظار بيهوده مي گذراند بنابراين اين پروسسور پنتيوم 4 ممكن است 50 درصد سريع تر از همتاي 1600GHz خود در پردازش اطلاعات باشد در حاليكه همه اجزاي دو كامپيوتر يكسان باشند بنابراين اختلاف در كارايي دو كامپيوتر ممكن است فقط 8 تا 10 درصد باشد.

بنابراين بهترين انتخاب چيست؟

اساساً هرگز نبايد بدنبال بهترين و گرانترين بود بله درست است. مگر اينكه عاليترين كارايي چيزي است كه دقيقاً لازم داريد. جديدترين پروسسور و قطعات كامپيوتر اگرچه بهترين كارايي را دارد اما از نظر قيمت اختلاف بسيار زيادي با نمونه كندتر خود دارد بعلاوه زمانيكه يك پروسسور جديد راهي بازار شود نمونه قبلي آن يك افت قيمت خواهد داشت  بر اساس اين حقايق با يك حساب سرانگشتي براي پيدا كردن يك پروسسور سريع  و در دسترس  پروسسوري را انتخاب كنيد كه حدود 3 ماه قبل ( شايد براي ايران بيش از اين زمان لازم باشد ) وارد بازار شده است اين به شما اجازه مي دهد كه يك پروسسور پيشرفته با قيمت مناسب تهيه كنيد.

اكنون چه پروسسورهايي در دسترس هستند؟

پروسسورهاي كامپيوترهاي امروزي كه ساخت كارخانه اينتل هستند شامل اينتل پنتيوم 4 و سلرون هستند. پنتيوم 4 كه انتهاي كارايي را عرضه مي كند و سلرون كه سطح كارايي پايين تري دارد.

پروسسورها با سرعتهاي مختلفي بر حسب گيگا هرتز ( معادل يك ميليارد هرتز يا يك ميليارد سيكل در ثانيه است) براي پنتيوم 4 سرعت از 1.4 گيگا هرتز تا 2.53 گيگا هرتز متغيير است و براي سلرون سرعت از 0.85 گيگا هرتز تا 1.8 گيگا هرتز متغيير است ( البته تا زمان ارائه اين مقاله ).

پنتيوم 4 يا سلرون:

سئوال بهتر براي پرسيدن اين است: آيا يك پنتيوم 4 مي تواند كاري انجام دهد كه يك سلرون نمي تواند انجام دهد؟ جواب منفي است. يك سلرون هر كاري را كه يك پنتيوم 4 انجام مي دهد مي تواند انجام دهد فقط نه به همان سرعت حتي براي يك پنتيوم 1.7 گيگا هرتز و يك سلرون 1.7 گيگا هرتز پنتيوم 4 سريعتر است

آيا تفاوت وقتي كه از تمام قدرت كامپيوتر استفاده مي شود مشخص مي شود؟

پاسخ مثبت است و شما متوجه تفاوت سرعت اندكي مي شويد اما تفاوت زماني چنداني براي انجام يك عمل مشخص مشاهده نمي شود. و به اين دليل اگر يك سلرون بخريد مقدار قابل توجهي در بودجه خود صرفه جويي كرده ايد.

چند پيشنهاد:

به خاطر داشته باشيد اگر شما درگير حجم زيادي از كارهاي گرافيكي مانند شبيه سازي 3 بعدي، ويرايش، فيلم يا بازيهاي كامپيوتري هستيد  بايد يك پنتيوم 4 همراه با مقدار زيادي  RAM بخريد اگر تمام كاري كه شما انجام مي دهديد شامل تايپ چند نامه، گشت گذار در اينترنت يا حتي هر چند وقت يكبار بازيهاي كامپيوتري است يك سلرون براي شما كافي است.

چند سازنده CPU عبارتند از:

AMD | Evergreen Technologies | IDT | Intel | National Semiconductor | RISE Technology | ST Microelectronics |

 Texas Instruments |

اساساً سه تكنولوژي كريستال مايع در مانيتورهاي LCD استفاده شده است كه عبارتند از TN+film , IPS ,MVA مهم نيست كه از كدام تكنولوژي استفاده شود همه آنها از يك اساس پيروي مي كنند.

يك يا چند لامپ نئون روشنايي صفحه را تأمين مي كنند براي مدلهاي ارزانتر يك لامپ نئون استفاده شده است اما در مدلهاي گرانتر ممكن است تا چهار لامپ يا حتي بيشتر پيدا كنيد.

تعداد لامپهاي نئون تأثيري در كيفيت تصوير ندارند. در عوض لامپ لامپ دوم به عنوان يك پشتيبان عمل مي كند اگر براي لامپ اول مشكلي پيش بيايد. در واقع عمر مفيد مانيتور افزايش مي يابد از آنجا كه يك لامپ نئون معمولاً 50000 ساعت كار ميكند در حاليكه وسايل  الكترونيكي 100000 تا 150000 ساعت كار مي كنند.

براي اينكه از يكنواختي صفحه تصوير اطمينان حاصل شود نور بوسيله يك سيستم منعكس كننده شدت يكساني پيدا مي كند اگر چه ممكن است در نگاه اول به نظر نرسد ولي عملكرد اين صفحات فوق العاده پيچيده است در حقيقت 2 پانل وجود دارد يكي در هر طرف ساب پيكسلها كه هر كدام با يك فيلتر قرمز سبز آبي پوشش داده شده است در يك مانيتور 15 اينچ تعداد ساب پيكسلها به "1024x768x3=2359296" ميرسد هر سلول RGB بوسيله يك ترانزيستور كه ولتاژ مختص به خودش را دارد كنترل مي شود و اين ولتاژ كه در محدوده بزرگي تغيير مي كند باعث مي شود كه كريستالهاي مايع در هر ساب پيكسل در يك زاويه خاص بچرخند كه اين زاويه تعداد نورهاي عبوري از هر ساب پيكسل را تعيين مي كند ( منظور سه نور قرمز سبز و آبي است ). كه در حقيقت سبب بوجود آمدن تصوير صفحه نمايش مي شود. هدف نهايي كريستالها منحرف كردن نور براي عبور از ميان فيلترهاي پلاريزه است قبل از اينكه ديده شود اگر كريستالها همه در جهت فيلتر قرار گرفته باشند نور از آن عبور مي كنند و برعكس اگر همه آنها عمود بر فيلتر قرار گرفته باشند صفحه نمايش سياه باقي مي ماند.

كريستال مايع:

اصولاً كريستالهاي مايع موادي هستند كه به طور فيزيكي داراي خاصيتهاي جامد و مايع هر دو هستند. يكي از خاصيتهاي جالب آنها توانايي آنها در تغيير موقعيت بسته به ولتاژ اعمالي به آنها است. اجازه دهيد نگاه دقيقتري به آنها بيندازيم. در دنياي علم و تكنولوژي كريستالهاي مايع هميشه جالب توجه بوده اند.

در سال 1888 «Friedrich Reinitzer» يك گياه شناس اتريشي در مورد نقشي كه كلسترول در گياهان بازي مي كرد تحقيق مي كرد. يكي از آزمايشات او در معرض حرارت قرار دادن ماده بود. او كشف كرد كريستالها در دماي 14/5 درجه  تبديل به  سيال و يك حالت ابري مي شدند و در دماي 178/5 درجه يك مايع واقعي بودند. او اكتشافش را با اتو لهمان يك فيزيكدان آلماني كه كشف كرده بود مايعات خواص مشابه كريستال دارند در ميان گذاشت. به خصوص راجع به رفتار آن زمانيكه به آن نور تابانده مي شد بنابراين نام آن بوسيله اتولهمان به اين صورت نام گذاري شد: كريستال مايع.

شكل بالا: يك ملكول با خواص كريستال مايع است به نام متوكسي بنزيليدن بوتيلانالين

نماي نزديك يك كريستال مايع

يك مانيتور CRT قديمي از يك لوله به شكل Wh استفاده ميكند كه شبيه يك بطري شيشه اي بزرگ است. 3 تفنگ الكتروني در سمت باريك آن قرار دارند آنها الكترونها را به سمت صفحه بزرگ مسطحي كه در برابر تماشاگر قرار دارد شليك مي كنند.

در داخل صفحه اي كه ما به آن نگاه مي كنيم بوسيله لايه نازكي از فسفر به صورت نقطه اي پو شانده شده است آنها در گروههاي 3 تايي مرتب شده اند يك قرمز ، يك سبز و يك نقطه فسفري آبي. آنها با يكديگر يك پيكسل را مي سازند. اين نقاط زماني روشن مي شوند كه كه بوسيله الكترونها از طرف تفنگ الكتروني ضربه مي زنند. هر كدام از اين تك نقطه ها بوسيله يك پرتو الكترون ضربه مي خورند

هر چه پرتو الكترون قويتر باشد نقاط نوراني تر مي شوند. آنها شروع به سياه شدن مي كنند اما زمانيكه اشعه به تمام قدرت خود رسيد نقاط به رنگ قرمز سبز و آبي  در مي آيند.

اشعه الكتروني بوسيله ميدان مغناطيسي هدايت مي شود كه به اشعه انحنا مي دهند بنابراين آنها دقيقاً به نقطه مطلوب اصابت مي كنند.

اشعه هاي الكترون به سرعت صفحه نمايش را جارو مي كنند. هر كدام از سه تفنگ الكتروني بايد بدون وقفه تك نقطه هاي ( هر يك از نقطه هاي رنگي به تنهايي ) مقصد را از چپ به راست خط به خط از بالا به پايين اسكن كنند و اين كار را معمولاً 70 تا 85 بار در ثانيه انجام  مي دهند. شدت اشعه هر تفنگ الكتروني براي هر تك نقطه مي تواند تنظيم شود تا رنگ نهايي را ايجاد كند.

يك صفحه معمولي يك مانيتور CRT مي تواند از 480000 پيكسل كه به آن تصوير 600*800 مي گويند. در هر خط افقي 800 نقطه وجود دارد و 600 خط از بالا تا پايين صفحه مانيتور CRT وجود دارند كه مجموعاً 480000 پيكسل مي شود.

رزولوشنهاي بالاتر:

تعداد پيكسلهاي بيشتر در صفحه نمايش براي ما امكان رزولوشنهاي بالاتر را فراهم مي كند و با يك رزولوشن بالاتر ممكن است تصوير واضح تر شود.

پايين ترين رزولوشن در كامپيوترهاي شخصي كه براي مصارف بر اساس متنهاي DOS مورد استفاده قرار مي گيرد 480*680 پيكسل است و به آن يك تصوير VGA  مي گويند. VGA يك تصوير استاندارد بود تا اينكه وارد بازار شد قبل از آن استانداردهاي پايين تري هم وجود داشت مانند CGA.

همانطور كه كامپيوتر هاي شخصي قدرتمند تر مي شدند حوالي سال 1990 تقاضا براي صفحه نمايش با رزولوشن بيشتر افزايش يافت. ويندوز يك محيط گرافيكي است و به خوبي در رزولوشنهاي بالا كار ميكند همچنين بازيهايي زيادي وجود داشتند كه احتياج به رزولوشن بالايي داشتند. به هر حال آخرين استاندارد واقعي كه روي كامپيوترهاي شخصي به كار گرفته شد VGA بود. و بهينه ساريهاي كه در رزولوشن انجام گرفت بر اساس VGA بود و اصطلاحات SVGA يا SUPER VGA كه بعدها استفاده شد بر همين اساس بود بعدها XGA و نامهاي ديگري آمدند كه هر كدام رزولوشنهاي متفاوتي را تعريف مي كردند.

در حقيقت اصطلاحات SVGA , XGA خيلي مورد استفاده قرار نمي گيرند. در عوض ما به رزولوشن، فركانس تصوير و رنگ توجه مي كنيم. اما اجازه بدهيد در مورد رزولوشن بحث كنيم. رزولوشن با اندازه صفحه مانيتور رابطه دارد هر چه مانيتور بزرگتر باشد امكان دستيابي به رزولوشن بالاتر بيشتر است در زير جدولي از رزولوشنهاي مختلف را مي بينيد.

صفحه نمايش و رزولوشن بايد با يكديگر مطابقت داشته باشند هر چه رزولوشن بالاتر باشد جزئيات بيشتري در صفحه نمايش ديده مي شود در يك دسك تاپ ويندوز اندازه آيكونها را در رزولوشن 800در 600  2 يا 3 برابر  بزرگتر نسبت به رزولوشن 1280 در 1024 است.

يك مانيتور بخصوص مي تواند در رزولوشن هاي مختلف پاسخگو باشد اگر چه همه رزولوشن ها مناسب نيستند در يك مانيتور با صفحه نمايش كوچك در رزولوشن خيلي بالا آيكونها خيلي كوچك مي شوند.

بنابراين رزولوشن و اندازه صفجه بايد با يكديگر مطابقت كنند.

شما نمي توانيد درباره يك مانيتور فقط از روي رزولوشن آن قضاوت كنيد سرعت refresh ( فركانس ) و عمق رنگ به همان اندازه مهم هستند.

پرتو الكتروني:

در مانيتورهاي قديمي CRT تفنگ الكتروني بدون وقفه و دقيقاً الكترونها را از پيكسلي به پيكسل ديگر پرتاب مي كرد. در حقيقت همانطور كه اشعه صفحه نمايش را جارو مي كرد تغيير مكان مي داد. هر نقطه در صفحه نمايش يك تابش آني الكترونها را دريافت مي كرد قبل از اينكه اشعه به نقطه بعدي بتابد و شدت اشعه از نقطه اي به نقطه ديگر تغيير مي كرد.

صفحه مانيتور پوشيده شده از فسفر داراي خاصيت نور افشاني بود زمانيكه الكترونها به سمت آنها شليك مي شدند در حقيقت بايد دوباره نقاط را نوراني مي كردند قبل از اينكه نور آنها محو شود.

و نتيجه اين مي شود كه ما يك تصوير پايدار و نسبتاً يكنواخت مي ديديم. ولي در حقيقت تصوير لرزشهايي داشت.

مانيتورهاي CRT امروزي:

در مانيتورهاي امروزي هر پيكسل 60 ، 70 ، 75 يا 80 بار در ثانيه refresh يا تازه سازي مي شوند. بنابراين تفنگ الكتروني بايد خيلي سريع حركت كند تا 18 ميليون شليك در ثانيه يا بيشتر انجام دهد اگر يك تصوير 75 بار در ثانيه تازه سازي شود مي گوييم فركانس تازه سازي يا refresh برابر 75 هرتز است كارت گرافيك سيگنالهاي refresh را صادر مي كند بنابراين سرعت تازه سازي را كنترل مي كند پس كارت گرافيكي بايد با مانيتور سازگاري داشته باشد بنابراين اين دو واحد بايد بوسيله يك رابط مناسب براي انتقال سيگنال به يكديگر متصل شوند

اجازه بدهيد تصور كنيم مانيتوري با رزولوشن 1280 در 1024 و سرعت تازه سازي (refresh ) برابر 75 هرتز در اختيار داريم. براي اين منظور به مانيتوري با تفنگ الكتروني كه قادر به 98 ميليون شليك در ثانيه باشد احتياج داريم اين مانيتور در يك سرعت خيلي بالا كار مي كند كه بعضي مواقع مي تواند سبب آلودگي بوسيله پرتوها شود.

سرعت تازه سازي ( refresh ) يا فركانس بالا:

زمانيكه سرعت تازه سازي بالا رود صفحه مانيتور داراي ظاهر پايدار و نرم تري است. اين اختلاف را در تلوزيونهاي قديمي كه فركانس آنها فقط 50 هرتز است مي توان به خوبي مشاهده كرد. بعضي از كمپانها تلوزيونهايي توليد مي كنند كه فركانس تازه سازي برابر 100 هرتز دارند. اگر شما يكبار از سرعت تازه سازي 100 هرتز استفاده كنيد براي شما ديگر بسيار مشكل خواهد بود كه با فركانس 50 هرتز كار كنيد مانيتورهاي قديمي و بدون كيفيت از فركانس حداكثر 60 هرتز پشتيباني مي كردند و كيفيت پاييني داشتند كه تصوير آنها لرزش داشت و براي ويندوز مناسب نبودند يك فركانس معمول براي مانيتور كه قابل قبول باشد 70 هرتز است به نظر بنده 75 هرتز قابل قبول است ولي اگر مدت زيادي با كامپيوتر كار ميكنيد شايد 80 يا 85 هرتز را استفاده كنيد. شما بايد همه اين فركانسها را امتحان كنيد تا بهترين فركانس مورد قبولتان را پيدا كنيد. در اينجا يك تصوير از تنظيمات كنترلر گرافيك ATI Radeon را ميبينيد اين گرافيك مي تواند 11 سرعت تازه سازي مختلف در اختيار شما بگذارد ( از 43 تا 160 هرتز ) در رزولوشن 1280 در 1024

-----------------------------------------------------

توجه: سرعت تازه سازي همچنين فركانس عمودي يا سرعت تازه سازي عمودي هم گفته مي شود هر چه سرعت تازه سازي بيشتر بخواهيد آنگاه مانيتور با كيفيت تري لازم خواهيد داشت اگر شما سرعت تازه سازي بالا و هم رزولوشن بالا مي خواهيد احتياج به يك مانيتور كيفيت بالا و يك كارت گرافيك كيفيت بالا احتياج دارد. مانيتورها معمولاً در رزولوشن پايين مي توانند سرعت تازه سازي بالا داشته باشند در اينجا چند مثال مي آوريم تا بدانيد چگونه كارايي مانيتور با رزولوشن تغيير مي كند.

-------------------------------------------------------

براي اينكه تصوير به سرعت تازه سازي مورد نظر دست پيدا كند بايد مانيتور و كارت گرافيك هر دو براي سرعت مورد نظر مناسب باشند ( قابليت آن را داشته باشند ) معمولاً مانيتورها خصوصيتي دارند كه به آن Multi Sync گفته مي شود اين بدان معناست كه انها به طور اتوماتيك خود را با سيگنالي كه از طرف كارت گرافيك مي آيد وقف مي دهند يك مانيتور خوب معمولاً گران است مانيتورهاي ارزان شايد بتوانند يك سرعت تازه سازي فركانس بالا داشته باشند اما تصوير خوبي نخواهند داشت. هميشه تصوير يك مانيتور را قبل از خريد آن چك كنيد. و بخاطر داشته باشيد كه مانيتورتان را بيش از 5 سال ( بيش از عمر كامپيوتر ) استفاده مي كنيد پس يك مانيتور كيفيت بالا بخريد!

motherboard چيست و چه كاري انجام مي دهد

وقتي كه كيس كامپيوتري را باز مي كنيد بزرگترين بردي كه داخل آن مي بينيد motherboard و آن بردي است كه پروسسور و رم روي آن قرار مي گيرند همه درايوهاي شما اعم از هارد ديسك CD-ROM و فلاپي درايو به وسيله يك كابل به  motherboard متصل هستند و اطلاعات درايوها و پروسسور و رم در حال انتقال هستند و اين زماني است كه برنامه اي در حال اجرا شدن باشد يا فايلي ذخيره مي شود و مانند آن. كارتهاي شبكه مودم، صدا و گرافيك به وسيله اسلاتهاي motherboard به آن وصل مي شوند و زماني كه شما در اينترنت گشت و گذار مي كنيد يا در حال اجراي يك بازي كامپيوتري هستيد يا به يك موسيقي كه از كامپيوتر پخش مي شود گوش مي دهيد و مي توانيد برنامه هايي كه در حال اجرا است از مانيتور ببينيد به اين معني است كه اطلاعات بين اين كارتها و motherboard  و پروسسور در حال رد و بدل است همچنين مادر برد چند چيپ دارد كه به آنها چيپ ست و super I/O controller گويند و اين چيپ ها كه نقل انتقال اطلاعات بين پروسسور و ديگر اجزا را ممكن مي سازند.

onboard باشد يا نه؟

بعضي مواقع motherboard  كارت گرافيك، مودم، كارت شبكه و كارت صدا را همه به صورت مجتمع در خود دارد و ديگر احتياجي به قرار دادن هر يك از اين اجزا به طور جداگانه نيست و اصطلاحاً مي گويند اين اجزا onboard هستند و در اين حالت قيمت كمتري نسبت به حالتي كه آنها را به صورت جداگانه و غير onboard خريداري كنيد دارند همچنين ممكن است اين ويژگي را براي براي شما فراهم كنند كه يك يا چند تا از آنها را غير فعال كنيد و كارت مورد نظر خود را به جاي آن سوار كنيد هر چند اين motherboard ها معمولاً با اسلاتهاي كمتري نسبت به motherboard هاي معمولي ساخته مي شوند بنابراين انعطاف پذيري منتري دارند.

چه  motherboard اي را بايد انتخاب كنم؟

اگر استفاده معمول شما از كامپيوتر شامل كار با نرم افزارهايي مانند office گشت گذار در اينترنت و گه گاه بازي هاي كامپيوتري مي شود يك motherboard كه on board باشد جوابگوي نياز شماست. اگر شما يك حرفه اي در زمينه كامپيوتر هستيد و كاري كه انجام مي دهيد احتياج به مقدار زيادي گرافيك مانند رندرينگ مدلهاي سه بعدي مكانيكي يا انيمشن يك motherboard با قابليتهاي بالا كه داراي اسلاتهاي لازم نيز باشد، يك كارت گرافيك خوب و مقدار زيادي حافظه و همينطور مقدار زيادي رم لازم داريد. بعضي ها مي گويند motherboard هاي onboard در كيفيت صدا و تصوير مشكل دارند اين ممكن است درست باشد اما براي دو سال پيش و نه اكنون امروزه motherboard ها با چيپ هاي قدرتمند صدا و گرافيك وارد بازار مي شوند و به خوبي از عهده كيفيت مورد نظر برمي آيند اگر motherboard كه onboard است جوابگوي نياز شماست بهتر است پول خود را هدر ندهيد.

بعضي از سازنده هاي mother board:

Abit | American Megatrends | ASUS | Chaintech | Epox | Gigabyte | Intel | Microstar | SOYO | Tyan

چند سازنده كامپيوتر:

Hewlett Packard | Compaq | Quantex | Polywell Systems | Gateway 2000 | Fujitsu | IBM | Micron PC | Toshiba | CASEY Computers | Acer | Dell Computers | DTK Computer | IPC | NEC | Packard Bell | Seanix Technology | AST

كارت هاي صدا حداقل 4 وظيفه را در كامپيوتر بر عهده دارد. آنها بعنوان synthesizer رابط MIDI و مبدل آنالوگ به ديجيتال (A/D) در حال ضبط كردن و مبدل ديجيتال به آنالوگ (D/A) در حال پخش عمل مي كنند. اكنون به توضيح هر كدام مي پرداريم:

The Synthesizer:

    Synthesizer رساننده صدايي است كه كارت صدا توليد كرده است. در اينجا ما سه نوع سيستم داريم:

FM Synthesiz,Ware tables Sampling,Physical Modeling 

FM Synthesiz:

     ارزانترين كارتهاي صدا از تكنولوژي FM براي مدل كردن آلات موسيقي متفاوت استفاده مي كنند. اين كارتهاي صدا واقعاٌ Synthesizer هستند. كارت صدا اصواتي توليد مي كند كه از تركيب يك سري صداهاي مصنوعي ساخته شده است.

Ware tables Sampling:

     Ware table بهترين وگرانترين تكنولوژي در كارتهاي صدا است. اين بدان معني است كه صدا در كارتهاي صدا از دستگاههاي واقعي ضبط مي شود. بعنوان مثال از روي يك پيانو يك نمونه كوچك ضبط و ذخيره مي شود و زماني كه موزيك اجرا مي شود در حقيقت شما به اين اصواتي كه بصورت نمونه ضبط شده است گوش مي دهيد، لذا زماني كه اين نمونه هاي صوتي داراي كيفيت بالايي باشند كارت صدا اصوات دل انگيزتري توليد مي كند. در اين حالت صداي پيانو مانند يك پيانو واقعي شنيده مي شود. سيستم Ware table در كارت صداهاي Blasters AWE بكار رفته است.

Physical Modeling:

    در اين حالت اصوات توليدي در نتيجه نرم افزار مدل شده اند. در اين حالت به نظر مي آيد كه پروسسور بايد كار طاقت فرسايي انجام دهد.كارت صداهاي Orginal مارك Gold شامل صداي 14 دستگاه هستند كه بدين روش مدل شده اند.

آزمايش صدا:

     كيفيت اصلي كارت صدا را بوسيله اجراي يك فايل MIDI مي توان امتحان كرد. در اين حالت براحتي مي توانيد تفاوت را احساس كنيد. همچنين در تعداد نت هايي كه در يك لحظه مي تواند اجرا شود هم، تفاوت وجود دارد.

   اگر شما مي خواهيد موزيك خود را در كامپيوتر خود بسازيد، الزاماٌ براي ساختن اين موزيك از صداهاي موجود در كامپيوتر خود استفاده كرده ايد و هرچه كار شما بزرگتر باشد نمونه صداهاي بيشتري احتياج داريد.

بعضي كارتهاي صدا نمونه هاي صداهاي جديد را مي پذيرند و شما مي توانيد نمونه هاي جديد خود را ذخيره سازيد. در اين حالت كارت صدا يك RAM بعنوان حافظه در خود دارد تا بتوانيد صداهاي مورد نظر را روي آن دانلود كنيد.

مبدل آنالوگ به ديجيتال:

     زمانيكه در حال ضبط صداهاي آنالوگ هستيد(مثلاٌ هنگام ضبط صدا از ميكروفن) به يك مبدل آنالوگ به ديجيتال احتياج داريد و مبدل ديجيتال به آنالوگ نيز زماني استفاده مي شود كه صداي ديجيتال بايد مجدداٌ براي آمپلي فاير اسپيكرهاي شما به سيگنال آنالوگ تبديل شود.

امواج صدا پس از اين كه از طريق ميكروفن به كارت صدا منتقل مي شوند، در آنجا به يكسري پالسهاي ديجيتال تبديل مي گردند كه هر از چند گاهي در يك فايل ذخيره مي شوند. بنابراين ضبط يك صوت در كامپيوتر شامل يك فرآيند تبديل آنالوگ به ديجيتال ميباشد. اما در حالت اجراي يك فايل صوتي جريان بيتهاي صفر و يك اطلاعاتي تبديل به سيگنالهاي آنالوگي مي شوند كه در نهايت به بلندگوي اسپيكر شما ختم مي گردد.

فرآيند نمونه گيري:

     همانطور كه ذكر شد ضبط ديجيتالي صدا را بعنوان نمونه گيري شناختيم. شما مي توانيد هر صدايي را كه مي خواهيد، روي يك فايل ذخيره كنيد و براي اينكار كافي است شما كارت صدايي بهمراه ميكروفن داشته باشيد. عمليات نمونه گيري نيز مي تواند با روشها و كيفيتهاي متفاوت انجام پذيرد:

نمونه گيري 8 بيتي يا 16 بيتي،11.22 يا 44 كيلو هرتز، استريو يا مونو

عددي كه بر حسب كيلو هرتز بيان مي شود نشان مي دهد كه صدا نمونه هاي صوتي چند هزار بار در ثانيه ضبط مي شود.

كيفيت صداي نمونه گيري شده:

يك نمونه صدا مانند صداي ضبط شده روي نوار كاست است كه كيفيت آن مي تواند خوب يا بد باشد در اينجا بر نحوه تنضيمات براي كيفيت گذري مي كنيم.

در هنگام ضبط صداي ديجيتالي در هر ثانيه چندين نمونه از صدا گرفته مي شود هر چه تعداد اين نمونه ها در واحد زمان بيشتر باشد كيفيت بهتر است. طبيعتاً يك نمونه گيري بدون وقفه از سيگنال صوتي بهترين كيفيت را خواهد داشت ولي در عمل غير ممكن است.

براي ضبط سي دي هاي صوتي ( Audio CD ) به تعداد 44100 بار در ثانيه از سيگنال صوتي نمونه گيري مي شود.

كيفيت با واحد Hz و رزولوشن با تعداد بيت اندازه گيري مي شود. هر چه مقدار KHz  بيشتر باشد كيفيت بهتر مي شود اما فايل شما هم بزرگتر مي شود. نمونه گيري 8 بيت يا 16 بيت به اين اشاره دارد كه چه مقدار اطلاعات از سيگنال صوتي در هر بار نمونه گيري ذخيره شود. 16 بيت يك كيفيت خوب به ما تحويل مي دهد.

فرض كنيد فايل صوتي ديجيتال شما استريو 2 كانال 16 بيت در 44.1KHz باشد حجم فايل صوتي به صورت زير خواهد بود

176400=44100 نمونه در ثانيه*16 بيت* 2 كانال

همانطور كه مي دانيد 8 بيت برابر يك بايت است بنابراين اندازه فايل ها با كيفيت CD در حالت استريو به صورت زير خواهد بود

آنچه در اينجا مي بينيد مربوط به فايل با فرمت Wave است. استريو 16 بيت و 44KHz كيفيت بسيار خوبي در اختيار شما قرار مي دهد اما فايلهاي با فرمت Wave حجم زيادي اشغال مي كنند فايلهاي MP3 بسيار فشرده شده اند در مورد اين فرمت در آينده صحبت خواهيم كرد.

سه وسيله در يك كارت ويديويي:

كارت گرافيك شما به اندازه صفحه نمايش شما مهم است و بيشتر مواقع ناديده گرفته مي شود در طول سالهاي 1999 تا كنون كيفيت كلي كارتهاي گرافيكي ارتقا يافته است قبل از آن توليدات كم قابليتي در بازار بود اين مقاله را دنبال كنيد تا در مورد كارتهاي گرافيك كامپيوتر خود بيشتر بدانيد يك كارت گرافيك اصولاً يك رابط يا يك كارت قابل تعويض يا قابل توسعه در كامپيوتر شما است بنابراين مي تواند با يك كارت ديگر جايگزين شود ( مادر برد بايد داراي اسلات AGP باشد ) كارت گرافيك همچنين مي تواند به صورت onboard باشد كه در كامپيوترهاي شخصي lap top يا مادربردهاي عمومي تر استفاده مي شود كه قابل تعويض نيستند. بنده يك دليل روشن براي يك كارت گرافيك قابل تعويض در كامپيوتر خود دارم هر چند يك مادربرد مدرن مي تواند داراي يك چيپ ست گرافيكي عالي باشد شما فقط بايد بدانيد كدام يك!

بدون توجه به اينكه آيا كارت گرافيكي onboard يا قابل تعويض است رابط گرافيكي از سه قسمت تشكيل شده است:

• يك چيپ ست گرافيكي با ماركهاي معتبر ( ATI , Matrox , Nivadia , S3 , Intel نامهاي شناخته شده در زمينه هستند ) چيپ ست گرافيكي سيگنلهايي را كه مانيتور بايد از يك تصوير دريافت كند مي سازد.
• انواعي از RAM ( كه انواع معمول آنها مانند: EDO , SGRAM يا VRAM هستند) حافظه RAM براي اينكه بتواند تصوير كامل صفحه نمايش را در هر لحظه بخاطر بياورد لازم است. كارت گرافيك ممكن است از حافظه اصلي مادر برد استفاده كند.
• يك RAMDAC چيپي كه سيگنالهاي ديجيتال را به آنالوگ تبديل مي كند اگر شما از مانيتورههاي FLAT PANEL ديجيتال استفاده مي كنيد احتياجي به تابع RAMDAC نداريد

كارت گرافيكي CPU  را پشتيباني مي كند:

كارت گرافيك يك تابع پشتيباني براي CPU دارد و آن پروسسوري مانند CPU  است. اگر چه اين پروسسور اختصاصاً براي كنترل تصوير صفحه نمايش ساخته شده است.

شما مي توانيد كامپيوتري بسازيد كه چيپ كنترل گرافيكي را نداشته باشد و وظيفه آن را به عهده CPU بگذاريد. ولي CPU دائماً اشغال خواهد شد و نرم افزاري را اجرا مي كند كه بايد تصوير مانيتور را توليد كند.

رم در كارت گرافيك :

كارتهاي گرافيك معمولاً مقدار معيني RAM دارند كه به آن فريم بافر هم گفته مي شود امروزه كارتهاي گرافيك مقدار زيادي رم دارند اما قبل از آن مهم است كه بدانيم:

• چه ميزان RAM ؟ اين براي عمق رنگ در رزولوشن بالا اهميت دارد.
• چه نوع RAM ? اين براي سرعت بالا لازم است

رم گرافيكي براي نگهداري تصوير بزرگ مانيتور در حافظه لازم است. CPU اطلاعاتش را به كارت گرافيك مي فرستد. پروسسور كارت گرافيك يك تصوير براي مانيتور مي سازد و آن را در RAM گرافيك ذخيره مي كند. اين تصوير يك bitmap بزرگ است. براي update مداوم تصوير مانيتور استباده مي شود

مقدار RAM:

كارت گرافيكهاي قديمي تر معمولاً داراي 1و 2و4 مگابايت حافظه يا بيشتر بودند. واقعاً چقدر حافظه لازم است؟ حداقل احتياج ميزان رزولوشني است كه روي مانيتورتان مي خواهيد. براي يك استفاده دو بعدي معمولي رنگهاي 16 بيت كافي است. اجازه بدهيد نگاهي به ميزان RAM لازم براي رزولوشنهاي مختلف بيندازيم:

توجه داشته باشيد كه 100 درصد RAM گرافيكي براي ذخيره Bitmap استفاده نمي شود بنابراين يك مگا بايت براي نشان دادن يك تصوير 800 در 600 با عمق رنگهاي ( تعداد رنگ ) 16 بيت كافي نيست. همانطور كه در محاسبات بالا اين نشان داده شده است بنابراين اگر شما رم گرافيكي بالاتري از ميزان متناظر با رزولوشن مورد نظر ( در جدول بالا ) داشته باشيد افزايش سرعت را مشاهده خواهيد كرد مثلاً اگر از يك رم گرافيكي 4 مگابايت به جاي 2 مگابايت براي رزولوشن 800 در 600 استفاده كنيد افزايش سرعت را حس خواهيد كرد در اين حالت اطلاعات مي توانند به طور همزمان از روي رم خوانده شوند و روي آن نوشته شوند كه براي هر كدام از cell هاي متفاوت رم گرافيكي استفاده مي شود.

استفادهاي سه بعدي:

براي پاسخ به تقاضاي زيادي كه براي كيفيت بالاي تصوير سه بعدي وجود داشت كارتهاي گرافيكي با رم گرافيكي 16 و 32 مگابايت وارد بازار شدند و آنها از اينترفيس ( اسلات ) AGP براي پهناي باند بيشتر دسترسي به حافظه اصلي استفاده كردند.

VRAM:

به طور خلاصه همه انواع رمهاي معمول مي توانند در كارتهاي گرافيكي استفاده شوند. اكثر كارتهاي گرافيكي از انواع خيلي سريع رمهاي معمولي استفاده مي كنند بعضي كارتهاي حرفه اي ( مانند Maxtor Millennium 2 ) در گذشته از چيپ هاي اختصاصي VRAM يا Video Ram) استفاده مي كردند. اين يك نوع رم بود كه فقط روي كارتهي گرافيكي استفاده مي شد در اصل يك VRAM از دو سلول رم معمولي ساخته شده است كه به يكديگر متصل شده اند. بنابراين شما از رم دو برابر استفاده مي كنيد. همچنين قيمت VRAM دو برابر انواع ديگر است. ويژگي برتر سلول دوتايي اين است كه به Video processor اجازه مي دهد كه به طور همزمان  كه اطلاعات قديمي را مي خواند اطلاعات جديد را در همان آدرس بنويسد. بنابراين VRAMدو دروازه دارد كه مي تواند در يك زمان فعال شود و به طور چشمگيري سريعتر كار مي كند.

UMA و DVMT:

در مادر برد هاي قديمي تر كنترلر گرافيكي به صورت on board بود. از SMBA كه مخفف ( Shared Memory Buffer Architecture ) يا UMA كه مخفف ( Unified Memory Architecture ) مي باشند قسمتي از رم سيستم كه براي استفاده به عنوان رم گرافيكي اختصاص يافته و استفاده مي شد اما اشتراك گذاشتن حافظه خيلي كند بود و استانداردهاي آن جالب توجه عموم نبود. يك ويرايش جديد از اين نوع در اينتل ساخته شد كه چيپ ست 810 نام داشت و بهتر از آن 815 بود. كه كنترل گرافيكي را در خود داشت و قسمتي از رم سيستم را به عنوان رم گرافيكي استفاده مي كرد اين سيستم به نام D.V.M.T كه مخفف (Dynamic Video Memory Tecbology ) بود، شناخته شد.

RAMDAC:

همه كارتهاي گرافيكي قديمي يك چيپ RAMDAC داشتند كه سيگنالها را از ديجيتال به آنالوگ تبديل مي كرد. مانيتورهاي CRT با سيگنال آنالوگ كار مي كنند كامپيوتر شما با اطلاعات ديجيتال ( صفر و يك ) كه به رابط گرافيكي فرستاده مي شود كار مي كند قبل از اينكه اين سيگنالها براي مانيتور فرستاده شوند بايد تبديل به آنالوگ شوند كه اين عمل در خروجي كارت بوسيله RAMDAC انجام مي گيرد.

توصيه ما براي يك RAMDAC خوب به قرار زير است:

• يك چيپ خارجي كه داخل چيپ VGA نباشد.
• clock speed برابر 250-360 مگا هرتز

انتقال حجم سنگين اطلاعات:

در گذشته كارتهاي گرافيكي بودند كه flat بودند اين كارتها هوشمند نبودند. آنها اطلاعات و سيگنالها را از CPU دريافت مي كردند و آنها را به مانيتور انتقال مي داند و كار ديگري انجام نمي دادند. CPU بايد همه محاسبات لازم را براي خلق تصوير مانيتور انجام مي داد.

با توجه به اينكه هر تصوير صفحه نمايش يك Bitmap بزرگ بود CPU بايد مقدار زيادي اطلاعات را براي هر تصوير جديد از RAM به كارت گرافيك انتقال مي داد.

به زودي اينترفيسهاي گرافيكي مانند ويندوز محبوبيت پيدا كردند و با اين كارتها كامپيوترهاي شخصي بسيار كند بودند زمانيكه CPU انرژي زيادي براي توليد تصوير صفحه نمايش بكار مي برد اين طبيعي بود. ميتوان حجم اطلاعات لازم را محاسبه كرد يك تصوير با رزولوشن 1024 در 768 با عمق رنگ 16 بيت يك Bitmap با حجم 1.5 مگابايت است كه به صورت زير محاسبه ميشود:

1024x768x2 byte

با هر تعويض تصوير ( با فركانس مثلاً 75 هرتز در هر ثانيه 75 تصوير خواهيم داشت ) احتياج به انتقال 1.5 مگا بايت تصوير هست و اين انرژي كامپيوتر را هدر ميدهد به خصوص زمانيكه در حال اجراي يك بازي ( game ) هستيد ولي در كارتهاي گرافيك امروزي اين  محاسبات در كارت گرافيك انجام مي شود.

در گذشته مانيتورها با كيفيت پاييني از فسفر پوشانده مي شدند. و اگر از آنها مراقبتهاي لازم نمي شد ممكن بود مشكل پيدا كنند. شما اين را به سادگي در مانيتورهايي كه فقط براي يك برنامه بخصوص مورد استفاده قرار مي گيرند مي توانيد ببينيد تصوير آن برنامه روي آن مانيتور باقي مي ماند ( براي لحظاتي ). اين جا بود كه SCREEN SAVERها مورد استفاده قرار گرفتند. همانطور كه مي دانيد اگر بعد از يك زمان معين با كامپيوتر كار نكنيد SCREEN SAVER به ط.ر خودكار شروع به كار مي كند تا مانيتور شما يك تصوير يكنواخت را نمايش ندهد اين وضعيت را بهتر مي كند تا يك تصوير معين روي مانيتور شما نسوزد.

مانيتورهاي CRT پيشرفت كردند به طوريكه ديگر روي مانيتورهاي جديد كمتر اين مشكل پيش مي آيد و اكنون SCREEN SAVER ها تبديل به يك هنر شدهاند به هر حال بهتر است كه از SCREEN SAVER استفاده كنيد و مي توانيد از آن به عنوان چاشني در كار با كامپيوتر استفاده كنيد.

استانداردهاي محيطي:

تشعشع مانيتور يك آلودگي است: هيچ مدرك محكمي وجود ندارد كه تشعشع مانيتور سبب بيماري مي شود. اگر چه حضور يك تشعشع نا خواسته ساخته دست بشر خوشايند نيست بلاخره استانداردهاي صنعتي براي يك ميزان تشعشع مورد قبول بوجود آمدند.

از اوايل دهه نود استاندارد سوئدي MPR2 محدوديتهايي براي تشعشع الكترواستاتيكي وضع كرد. بعد از آن استاندارد سختگيرانه تر "TCO92" بوجود آمد. اين استاندارد مقدار تشعشع مجاز را محدود كرده تعيين مي كرد و استانداردهاي الكتريكي و ايمني  در برابر آتش سوزي وضع كرد.معمولاً TCO را به صورت "Total Cost Of Owenership" معنا مي كنند.بالاخره استاندارد "TCO-95" كه سخترين استاندارد است وضع شد. همانند "TCO-92" اين استاندارد شامل قوانيني در زمينه ارگونومي ( كه شامل سرعت تازه سازي يا refresh ميباشد ) بيشترين مصرف انرژي، محصولي بدون مضراتي براي محيط زيست و قابل بازيافت شدن مشد بهترين مانيتورها از اين استاندارد پيروي مي كنند. مانيتورهايي كه از اين استاندارد مي كنند گرانتر هستند.

مانيتورهاي Flat TFT هيچ تشعشي ندارند و آنها به طور قابل ملاحظه اي انرژي كمتري از مانيتورهاي داراي تشعشع مصرف مي كنند. و اين نشانه ديگري است كه TFT  ممكن است استاندارد مانيتورهاي آينده باشد.

يكي از دلايل محبوبيت دوربينهاي ديجيتال سازگاري آنها با كامپيوتر هاي شخصي و اينترنت است با تخصص نسبتاً كمي يك شخص مي تواند عكس بگيرد آن را ببيند و آن را پاك كند و در دقايقي آن را به كامپيوتر خود upload كند آنگاه مي تواند در اينترنت نمايش داده شود و يا بوسيله email فرستاده شود با گرفتن عكس و چاپ و ظهور آن و سپس اسكن آن (كه در دوربينهاي معمولي بايد اين مراحل طي شود) ‌تصوير شما تبديل به يك عكس ديجيتال قابل استفاده در وب و كامپيوتر مي شود ولي در دوربين ديجيتال همه اين مراحل يكجا انجام مي شود و آن هم در لحظه گرفتن عكس بنابراين سرعت و هزينه و كيفيت كار افزايش مي يابد در اين قسمت ما به چند ويژگي دوربين ديجيتال كه ممكن است قبل از خريد يك دوربين ديجيتال بخواهيد آنها را مورد توجه قرار دهيد اشاره مي شود و همينطور در مورد اينكه چگونه عكس را از دوربين ديجيتال به كامپيوتر خود انتقال دهيد بحث مي كنيم.

انواع دوربينهاي ديجيتال:

عكسهاي ديجيتال از هزاران نقطه كه به نام پيكسل شناخته مي شود تشكيل شده اند هر چه تعداد پيكسلهايي كه عكس را در طول و عرض آن تشكيل مي دهند بيشتر باشند كيفيت عكس بيشتر است اظلاعات مربوط به تعداد پيكسلهاي طول و عرض بيان مي شوند و بعضي به صورت حاصلضرب آن دو مثلاً 1280*960=1228880 پيكسل يا حدود 1.3 مگا پيكسل بيان مي شود. يك دوربين با 5 مگا پيكسل (1920*2560) قدرت اين را دارد كه عكسهاي ديجيتال با رزولوشن بالا و كيفيت حرفه اي بگيرد البته هر چه رزولوشن بالاتر باشد قيمت دوربين هم بالاتر است.

دوربينهاي ديجيتال ارزان قيمت معمولاً با اصطلاح point and shot ياد مي شوند زيرا حمل نقل آنها آسان است و معمولاً در شرايط مختلف نور و  فوكوس به صورت اتومات در حد قابل قبولي عمل مي كنند. يك دوربين 1.3 مگا پيكسلي براي خلق تصاويري كه در وب يا ارسال email استفاده مي شوند كاربرد دارندهمچنين از تصاوير ديجيتال مي توان خيلي راحت پرينت گرفت. در دنيا سايتهاي زيادي هستند كه شما ميتوانيد عكسهاي خود را براي آنها بفرستيد و آنها بعد از پرينت گرفتن از آنها با قيمت كمي آنها را براي شما مي فرستنديك دوربين ديجيتال 1.3 مگا پيكسلي مي تواند عكسهاي خوب براي يك پرينت 4 اينچ در 6 اينچ خلق كند و يك دوربين 2.2 مگا پيكسلي براي يك پرينت كيفيت بالا در ابعاد 5 اينچ در 7 اينچ كافي است.

بدليل اينكه رزولوشن مانيتور كامپيوتر شما از رزولوشن پرينتر كمتر است براي يك عكس كيفيت بالا در اينترنت به يك دوربين گرانقيمت احتياج نداريد.

خداحافظ فيلم عكاسي!

به جاي فيلم عكاسي دوربينهاي ديجيتال عكسها را گرفته و ذخيره مي كنند حافظه هاي مختلفي  روي دوربين قرار دارند كه چهارتا از مشهورترين آنها عبارتند از:

compact flash memory cards

compact flash II memory cards

smart media memory cards

memory sticks

كارتهاي compact flash و media smart كوچك هستند كه سوتكهايي دارند كه بوسيله آنها به دوربين متصل مي شوند هر دوربين ديجيتال با يك نوع از اين حافظه هاي قابل جابجايي همراه است و حافظه هاي اضافي هم قابل دسترسي است. بعضي از انواع دوربينهاي ديجيتال از تكنولوژي ديسكهاي مغناطيسي استفاده مي كنند كه ظرفيت ذخيره بيشتر دارند هر چند قابل تعويض نيستند. زمانيكه مي خواهيد يك دوربين ديجيتال بخريد بايد از نوع حافظه و تكنولوژي ساخت آن مطلع باشيد.

باتريها مهم هستند

مهم نيست كه چه دوربين ديجيتالي را انتخاب كنيد باتري قابل شارژ براي آن يك ضرورت است بيشتر دوربينهاي ديجيتال ارزانقيمت همراه با باتريهاي قليايي ارائه مي شوند. اما بدليل اينكه دوربين براي ذخيره عكس، فوكوس و زوم احتياج به انرژي دارد كه يك باتري قليايي معمولي را به سرعت خالي مي كند.

يك انتخاب باتري نيكل متل هيدرايد است (NIMH) است كه در سايز AA ارائه مي شوند. و نسبت به محيط حساسيت كمتري دارند ( برخلاف باتريهاي نيكل كادميوم (NiCad) كه از مواد توكسيك تشكيل شده اند) و يك دوربين ديجيتال را براي مدت طولاني تري نسبت به باتريهاي قليايي تغذيه مي كنند.

همچنين بعضي دوربينهاي ديجيتال داراي باتريهاي ليتيوم و باتريهاي يوني ليتيوم هستند. باتريهاي ليتيوم دو يا سه برابر عمر باتريهاي قليايي را دارند و به خوبي شارژ را نگه مي دارند. باتريهاي يوني ليتيوم قابل شارژ هستند.كه البته هر دو نوع باتريهاي ليتيوم و يوني ليتيوم گرانقيمت هستند.

انتقال عكس از دوربين به كامپيوتر

زمانيكه يك دوربين ديجيتال مي خريد همراه با آن كابلهايي وجود دارند كه بوسيله آنها به كامپيوتر وصل مي شوند. كابلهاي سريال و  USB ( مخفف Universal Serial Bus) مي توانند به كامپيوتر وصل شوند. اتصال سريال بسيار كند است. امروزه اكثر دوربينهاي ديجيتال بوسيله USB  به كامپيوتر متصل مي شوند كه انتقال فايل را بسيار سريعتر انجام مي دهند.

يك راه ديگر براي انتقال اطلاعات از كامپيوتر به دوربين دستگاههاي كارت خوان هستند. اين يك وسيله به اندازه موس است كه بوسيله USB به كامپيوتر وصل مي شود بعضي از كارت خوانها فقط يك نوع حافظه را مي توانند بخوانند اما كارت خوانهايي هم وجود دارند كه چند نوع حافظه را مي توانند بخوانند جور بودن و همخواني كارتهاي حافظه با دستگاه كارت خوان خود معضلي است.

يك راه هم قرار دادن كارت حافظه در يك رابط فلاپي ديسك (وسيله اي شبيه يك فلاپي ديسك) و گذاشتن آن در درايو فلاپي كامپيوتر است براي كامپيوترهاي notebook رابطهاي كارت (شبيه كارتهاي اعتباري) كه اجازه مي دهد حافظه به اسلاتهاي notebook متصل شود، مورد استفاده قرار مي گيرد.

در بيشتر موارد مادر برد براي مشكلاتي كه ناشي از قطعات ديگر است مقصر شناخته مي شود.معمولاً مشكلات مربوط به مادر برد كمتر پيش مي آيد ( البته اين براي بازار فعلي ايران خيلي صدق نمي كند) بنابراين بايد مشكل اصلي را پيدا كرد.

در اينجا ليستي از آزمايشهايي است كه از مادر برد رفع اتهام مي كند.

آيا حداقل چيزهاي كه براي بوت شدن كامپيوتر لازم است وجود دارند؟ حداقل اجزاء براي بوت شدن عبارتند از: يك مادر برد، پروسسور، مقدار كافي حافظه (RAM)، يك كارت گرافيك و درايو براي بوت شدن اگر يكي از اين اجزا موجود نباشد سيستم شما كار نخواهد كرد. آيا همه اين اجزاء به درستي متصل شده اند؟

در موقع بروز اشكال ابتدا سعي كنيد قطعات را يك به يك جايگزين كنيد تا به قطعه مشكل دار برسيد آيا جامپرها به درستي قرار گرفته اند؟ شما بايد جامپرها را براي نوع، سرعت، ولتاژ و سرعت باس CPU و ديگر مشخصات آن در جاي خود قرار دهيد هر چند تعداد زيادي از مادربردهاي امروزي به طور اتوماتيك اين كار را انجام مي دهند. هميشه دستور العمل (دفترچه همراه) مادربرد را بخوانيد و در نظر داشته باشيد اگر تغييراتي در BIOS سيستم انجام داده ايد آن را به حالت DEFAULT برگردانيد. آيا وضع ظاهري مادر برد مشكلي ندارد؟ هيچگونه شكستگي يا پينهاي خم شده وجد ندارد؟  آيا منبع تغذيه مشكل ندارد؟ اگر شما قطعه اي را ارتقا داده ايد يا قطعه اي را به سيستم اضافه كرده ايد ممكن است توان منبع تغذيه براي شما براي تأمين توان مورد نياز قطعه جديد كافي نباشد. توان معمول براي كامپيوتر معمولي 250 الي 300 وات مي باشد.

عيب يابي اجزاي ديگر كامپيوتر:

در اينترنت جستجو كنيد و ببينيد آيا مادربردهاي از خانواده مادربرد شما مشكل خاصي ندارد؟ وب سايت كارخانه سازنده را چك كنيد و ببينيد آيا هيچ تغييرات و UPDATE اي براي مادر برد شما در نظر گرفته شده است؟

مشكلات صفحه كليد

اگر پيغام خطايي ناشي از پيدا نشدن صفحه كليد دريافت كرديد ابتدا مطمئن شويد صفحه كليد به خوبي متصل شده است

چيپهاي كنترلر كي برد را امتحان كنيد اگر به نظر مي رسيد كه آنها صدمه ديده اند ممكن است احتياج به تعويض چيپها يا كل مادربرد داشته باشيد.

مشكلات CMOS

در شرايط به خصوص ممكن است لازم باشد كه CMOS را پاك كنيد بعضي مواقع كه شما براي بوت شدن سيستم كلمه عبور ( password) تعيين كرده ايد و آنها را فراموش كرده ايد يا بعضي مواقع BIOS را به گونه اي تنظيم كرده ايد كه مشكلاتي براي سيستم بوجود آورده و نمي توانيد آن را درست كنيد اين راه مفيد است. در بعضي مادربردها پاك كردن حافظه CMOS مادربرد باعث دردسر است زيرا تنظيم دوباره آن مشكل است و شايد به ياد آوردن كلمه عبور راحتتر باشد ولي در مادربردهاي امروزي معمولاً اين مشكل كمتر است چند راه براي پاك كردن حافظه CMOS وجود دارد بعضي از مادربردها جامپرهايي براي پاك كردن CMOS دارند كه احتمالاً  در دستور العمل استفاده از مادر برد به آن اشاره شده است جامپر را يك لحظه برداشته و دوباره سر جايش بگذاريد و CMOS پاك مي شود. در زمان انجام اين كار مطمئن شويد كه سيستم شما از تغذيه برق جدا شده است و بنابراين هيچ ولتاژي روي مادربرد نيست.

راه طولاني تر اين است كه باطري سيستم را از محل خود خارج كنيد اين عمل بايد دو روزي طول بكشد راه غير ايمن و سريعتر اين است كه بعد از برداشتن باتري مثبت و منفي جايگاه باتري را بوسيله يك سيم به يكديگر متصل كنيد. سپس دوباره آن را در جاي خود قرار دهييد اگر باطري مادربرد شما  قابل برداشتن نيست بايد با نمايندگيهاي مادربردتان تماس بگيريد.

زمان و تاريخ در سيستم به درستي نمايش داده نمي شود تنظيمات به هم ريخته يا خطاي Dead Battery دريافت مي كنيد رفع اين اشكال ساده است عمر باطري تمام شده است و بايد آن را عوض كنيد.

من نمي توانم وارد setup كامپيوتر شوم:

هر كامپيوتري كليدهاي بخصوصي براي وارد شدن به setup را دارد و اين به سازنده BIOS و نسخه آن بستگي دارد. اما بلافاصله بعد از روشن كردن كامپيوتر كليدهايي كه براي وارد شدن به SETUP لازم است را مي توانيد ببينيد. در بيشتر مواقع اين اطلاعات در پايين صفحه مانيتورتان قابل نمايش است و معمولاً‌به اين صورت نمايش داده مي شود:

press "--------" to enter setup يا

"------" is the key to hit

من تغييراتي در تنظيمات CMOS داده ام ولي اين تغييرات اعمال نمي شود

در زمان خروج از CMOS setup مطمئن شويد كه گزينه "save and exit" را انتخاب كرده و كليد enter را فشار دهيد در صورتي كه شما گزينه "exit without saving" را انتخاب كرده باشيد با اين مشكل مواجه مي شويد.

مادربرد شكسته است؟

اگر مادر برد خميده شده است آن را به حالت اول برگردانيد. ولي اگر مادربرد واقعاً شكسته است كاري نمي توانيد بكنيد و بايد يك مادربرد جديد بخريد

گذشته از اينكه ما در دنيايي زندگي مي كنيم كه هارد ديسك ها فوق العاده ارزان شده اند و حافظه هاي فلش مرتباً به سمت حجيم تر شدن و ارزان تر شدن پيش مي روند ولي به نظر نمي رسد براي CD و درايو آن جانشيني آمده باشد. همانطور كه با ورود CD هاي با قابليت چند بار رايت  فلاپي ديسك ها كم كم از روي كامپيوترها حذف شدند. البته روزي هم عمر CD به پايان خواهد رسيد.

هر چند كه امروزه يك هارد 80 گيگابايتي ظرفيت بالايي براي يك هارد ديسك محسوب نمي شود و با قيمت مناسبي مي توان آن را خريد و حجم آن برابر 120 CD مي باشد. ولي CD قابل رايت هنوز ارزان تر است و گذشته از اين مي توان از آن به راحتي براي انتقال اطلاعات استفاده كرد، دوام نسبتاً خوبي دارد. كوچك و ارزان است. و اينجاست كه اهميت وجود سي دي رايتر مشخص مي شود. در اين مقاله مي خواهيم در مورد CD رايتر صحبت كنيم. ابتدا در مورد مزايا و مشكلات انواع CD صحبت مي كنيم سپس به بررسي رايتر مي پردازيم.

مزيت ها

 ــ CD بسيار ارزان است.

 ــ با سرعت 40x مي توانيد يك CD را در زماني زير 3 دقيقه رايت كنيد.

 ــ قابل حمل و نقل

 ــ معمولاً با همه كامپيوترها و دستگاههاي صوتي امروز سازگاري دارند.

 ــ عمر طولاني (از نظر تئوري تا 100 سال)

 ــ CD ها از حافظه هاي مغناطيسي مانند هارد ديسك عمر بيشتري دارند.

مشكلات

 ــ ممكن است در هنگام رايت كردن مجبور به توقف كار خود با كامپيوتر شويد.

 ــ ديسك هايي با قابليت رايت دوباره كندتر از CD هاي معمولي كار مي كنند.

 ــ مقايسه ظرفيت CD با DVD آنرا نااميد كننده تر مي كند.

سرعت درايو: رايت/ ري رايت/ خواندن

منظور از 24*10*40 چيست؟ اين سه عدد به سرعتهاي رايت و ري رايت و خواندن CD اشاره مي كنند. مثلاً اگر يك CD رايتر با مشخصات 24*10*40 داشته باشيد به اين معني است كه اين رايتر CD معمولي را با سرعت 24x رايت مي كند و يك CD با قابليت رايت مجدد را با سرعت 10x رايت مي كند و CD ها را با سرعت 40x  رايت مي كند. مثلاً زماني كه يك CD صوتي را گوش مي دهد درايو CD آن را با سرعت 1x مي خواند ولي اگر كامپيوتر اين CD را يك جا بخواند 2 دقيقه زمان طول مي كشد.

اين سرعتها معمولاً به صورت ميانگين محاسبه مي شوند بنابراين اگر قابليتها كمي از آنچه مشخصات اسمي نشان مي دهد پايين تر باشد نگران نشويد.

انواع حافظه ها: DVDR/ DVD/ CDRW/ CDR/ CD

تيتري به شكل بالا كمتر استفاده مي شود و معمولاً از واژه درايو استفاده مي شود. به هر حال CD_R به ديسك CD قابل رايت يا به درايو CD اي كه قابليت رايت CD معمولي را دارد گفته مي شود. CD_RW به يك ديسك با قابليت رايت دوباره (چند باره) يا به درايوي كه مي تواند روي CD هاي با قابليت رايت مجدد رايت كند اشاره دارد. البته مي دانيد كه همه درايوهاي CD_RW مي توانند روي CD هاي معمولي هم رايت كنند. البته امروزه داشتن يك درايو CD_R معمولي دليل بر نقطه ضعف نيست چون بسياري حتي يك بار هم با درايو خود روي CD_RW رايت نكرده اند. ديسكهاي قابل رايت DVD را DVD_R گويند. يك درايو DVD_R مي تواند روي DVD و CD رايت كند و بخواند.

DVD_RW نسخه قابل رايت مجدد DVD است كه مي تواند تا 4.7 گيگابايت اطلاعات را در خود ذخيره كند كه در حدود هفت برابر ظرفيت CD است.

اينترنال يا اكسترنال

در اكثر مواقع استفاده از درايو اينترنال (داخلي) مناسب است. چون ارزان تر بوده و فضاي اضافي روي ميز كامپيوترتان اشغال نمي شود. ولي از جهت شيكي ظاهري، شايد بخواهيد از يك درايو اكسترنال استفاده كنيد.

اما درايو اكسترنال با قيمت بالايي كه دارد برتري هايي هم نسبت به نوع اينترنال دارد. اولاً يك درايو اكسترنال به راحتي قابل جابجايي است. مثلاً اگر شما چند كامپيوتر در محل كار خود داريد با خريد يك درايو مي توانيد روي كامپيوتري كه بيكار است كار رايت خود را انجام دهيد. به علاوه يك درگاه IDE در سيستم شما اشغال نمي شود چون اين درايوها يا از USB يا Fire Wire براي اتصال به كامپيوتر استفاده مي كنند. به عبارت ديگر شما با 4 درايو (مثلاً 2 هارد ديسك، يك درايو zip و يك CD_ROM) كه در اكثر كامپيوترها استاندارد شده است محدود نمي شويد.

بافر تحت حفاظت:

براي اينكه CD رايتر وظيفه خود را بدرستي انجام دهد بايد يك جريان ثابت اطلاعات براي آن فراهم شود تا ليزر بتواند تحت يك فرايند بدون وقفه عمل رايت را انجام دهد. هر سي دي رايتر يك حافظه بافر دارد كه معمولاً 2 يا 4 مگابايت است كه هر بي نظمي در جريان اطلاعات را خنثي مي كند. اگر هنگام رايت سي دي شما كار ديگري با كامپيوتر انجام دهيد به گونه اي كه حافظه بافر خالي شود خطايي اتفاق مي افتد كه منجر به خراب شدن CD مي شود. مگر اينكه رايتر شما داراي سيستم حفاظت بافر باشد.

بافر تحت حفاظت يا Buffer Under Run Proof اجازه مي دهد كه ليزر در حال رايت سي دي وقتي بافر خالي مي شود توقف داشته باشد. نامهاي ديگري براي سيستم حفاظت بافر وجود دارد كه بست به كمپاني سازنده متفاوت است، و در اينجا به چند مورد آن اشاره مي شود.

Just Link (Ricoh), Safe Burn (Yamaha), Exact Link (OAK), Power Rec (Plextor)

 آنچه بايد به خاطر داشته باشيد اين است كه اگر يك درايو از بافر تحت حفاظت پشتيباني كند بايد نرم افزار آن هم از اين ويژگي پشتيباني كند تا اين قابليت را به كار گيرد.

از نظر تئوري زمانيكه Buffer Under Run Protection فعال شده باشد شما بايد بتوانيد بدون نگراني از خراب شدن CD با كامپيوتر خود مانند حالت عادي كار كنيد.

Multi Read

اگر يك درايو با قابليت Multi Read داشته باشيد مي توانيد مطمئن باشيد كه اين درايو از همه انواع CD, CDR و CDRW پشتيباني مي كند. و Multi Read2 از ديسكهاي DVDR, DVD هم به علاوه ديسكهاي بالا پشتيباني مي كند.

Double density

در سال 2000 كمپاني سوني CDهاي با فرمت چگالي مضاعف Double density ارائه داد اين CD داراي ظرفيت حدود 1.3 گيگابايت هستند اين فرمت از CD تحت عنوان DD_R و DD_ RW (براي cd هاي ري رايت) شناخته مي شوند. اين فرمت از CD امروزه به راحتي قابل دسترسي است و مي توان از آن استفاده كرد.

  اين مقاله يك راهنماي عمومي براي خريد كامپيوتر است. اجزاي كامپيوتري كه مي خواهيد بخريد آخرين تكنولوژيها در آنها به كار رفته است. پس براي خريد كامپيوتر همه ما احتياج به قدري مطالعه داريم به اميد آنكه اين مقاله مختصر به شما براي بهترين انتخاب كمك كند.

CPU

   براي CPU ها دو انتخاب اساسي بين سرعت و قيمت وجود دارد. مارك اينتل داراي كارايي خوبي است. اما در برابر آن AMD انتخاب خوبي است براي كساني كه بودجه كمتري دارند. اما هميشه جنسي را كه از حد معمول بازار گرانتر است نخريد زيرا نسبت كارايي به قيمت مقدار زيادي افت مي كند به عبارت ديگر به همان اندازه كه كه پول بيشتري مي دهيد قدرت CPU خريداري شده بيشتر نيست. اما اينكه چگونه بفهميم كه خريد چه CPUاي با چه سرعتي به صرفه است كافيست از چند فروشنده ليست قيمت بخواهيدمتوجه خواهيد شد كه از يك سرعت خاص به بالا ناگهان قيمت به شدت بالا مي رود ( كه البته اين موقت است ) پس پول خود را بيهوده تلف نكنيد. فاكتور ديگري كه براي  CPU ها مهم است حافظه پنهان يا cache memory آن است كه هر چه اين مقدار بيشتر باشد CPU زمان كمتري را صرف نقل انتقال بيهوده اطلاعات مي كند و علت آن اين است كه اين حافظه مستقيماً روي CPU قرار دارد البته توجه داشته باشيد cache بالا براي مصارف حرفه اي مانند ساخت انيمشن بدرد مي خورد پس در اين مورد هم به قيمت توجه داشته باشيد زيرا ممكن است در مصارف روزمره اختلاف آن خيلي محسوس نباشد.

حافظه

   ميزان RAM براي كامپيوتر شما مهم است. براي كاركرد بهينه كامپيوتر بايد به مقدار كافي RAM داشته باشيد RAM علاوه بر مقدار حافظه يك فاكتور مهم ديگر هم دارد و آن سرعت باس آن است كه نشان مي دهد اطلاعات با چه سرعتي مي توانند به RAM منتقل شود نكته مهم ديگر اين است كه در هنگام خريد مادربرد به تعداد اسلاتهاي RAM (يا همان DIMM ) آن توجه داشته باشيد تا به تعداد كافي موجود باشد تا در آينده امكان ارتقا حافظه سيستم وجود داشته باشد. اين مخصوصاً زماني بدرد مي خورد كه به علت گراني موقت RAM ( بازار ناپايدار كامپيوتر ) يا كمبود بودجه به طور موقت RAM كمتري خريداري مي كنيد و مي خواهيد در آينده به مقدار كافي به RAM سيستم خود اضافه كنيد.  

HARD DRIVE يا ديسك سخت

   دو فاكتور براي انتخاب وجود دارد ميزان حافظه يا حجم كه با واحد GB (گيگا بايت ) مقدار آن تعيين مي شود و سرعت كه هر چه بيشتر باشد زمان كمتري براي خواندن و نوشتن روي HARD DRIVE لازم است. اكثر HARD DRIVE هاي امروزي بيشتر از مقدار بيشتر نياز شما فضا در اختيارتان قرار مي دهند. البته اين بستگي به شما دارد كه چه نوع اطلاعاتي را بخواهيد روي HARD DRIVE خود ذخيره كنيد مثلاً اگر تعداد زيادي فيلم روي HARD DRIVE خود آرشيو كنيد به فضاي نسبتاً زيادي احتياج داريد ولي براي اكثر مصارف خانگي فضاي HARD DRIVE  هاي موجود بازار كه داراي قيمت مناسبي هم هستند بيش از نياز فضا در اختيارتان قرار مي دهد. يكي از عواملي كه در كارايي HARD DRIVE  شما تاثير دارد اين است كه به مقدار كافي حافظه cache داشته باشد.

OPTICAL DRIVES

   بيشتر كامپيوتر هاي فروخته شده امروزي داراي رايتر يا DVD هستند. اگر قصد ديدن فيلم با كامپيوتر را نداريد، بهتر است از DVD در برابر رايتر CD صرفنظر كنيد. براي سي دي رايتر 3 سرعت ذكر مي شود سرعت رايت (سرعت نوشتن اطلاعات ) ، سرعت ري رايت ( كه براي سي دي هاي با قابليت چندين بار رايت استفاده مي شود ) و سرعت خواندن اطلاعات. از درايوي استفاده كنيد كه حداقل 40X سرعت رايت، 12X سرعت زي رايت و 40X سرعت خواندن اطلاعات و حداقل 2 مگابايت بافر داشته باشد.

كارت گرافيك

كارتهاي گرافيك تقريباً هر 6 ماه تغيير مي كنند و نوع پيشرفته تر و جديدتر آن وارد بازار مي شود كه قابليتهاي بيشتري براي بازي هاي كامپيوتري با گرافيك سطح بالا و قابليتهاي سه بعدي امروزي ساخته مي شوند بنابراين انتخاب درست كار مشكلي است

DVD-ROM ها مدتي است كه  وارد عرصه رقابت شده اند وبا امكانات بيشتر و با سازگاري با انواع بافت CD و قابليت خواندن DVD   بازار CD-ROM ها را در دست مي گيرند ديگر كمتر شركت معتبري را مي توان يافت كه CD-ROM توليد كند بنابراين در زمان خريد CD-ROM خوب فكر كنيد.

يك DVD با قابليت ذخيره سازي 17 گيگا بايت (در انواع دو لايه و دو رويه ) ظرفيتي برابر 26 CD معمولي 665 مگابايتي دارد. اطلاعات روي DVD  مانند CD روي يك شيار( پيت ) حلزوني رايت مي شود.هر چه طول پيت كوچكتر و قطاع فشرده تر باشد ظرفيت بيشتر است (حداقل طول پيت روي DVD برابر 4/0 ميكرو متر و رويCD برابر 9/0ميكرومتر است فاصله قطاعها روي DVD برابر 74/0 ميكرو متر و روي CD برابر6/1ميكرومتر است.)

درDVD به همين ترتيب طول موج پرتو ليزر از 780 نانو به 650 تا 635 نانومتر كاهش پيدا كرده مي توان گفت كه سرعت خواندن ديسك گردانهاي DVD  از ديسك گردانهاي CD  بيشتر است.مثلاً سرعت يكي از مدلهاي توشيبا بدون سر و صداي عجيب و غريب به 26 مي رسد.

ديسك گردانهاي DVD-ROM كنوني متعلق به نسل سوم هستند و مي توان آتها را بدون هيچ مشكلي تحت ويندوز نصب كرد. اين دستگاهها DVD را با سرعت 4X يا 5X مي خوانند. سرعت خواندن CD  در آنها به 24X تا 32X مي رسد .

جايگزين شدن دستگاههاي نسل سوم با نسل دوم كارايي را تا حد زيادي بالا مي برد. آهنگ انتقال داده در محصولات نسل دوم 2700 كيلو بايت بر ثانيه است در حاليكه در محصولات جديد به 6000 كيلو بايت بر ثانيه مي رسد.

همين وضعيت در خواندن CD نيز صادق است: سرعت خواندن در مدلهاي نسل دومي 10 تا 12 برابر است در حاليكه در محصولات جديد به 6 برابر رسيده اكثريت ديسك گردانهاي DVD از نظر ربع خطا ضعف دارند.

آهنگ انتقال داده در ديسك گردانهاي مربوط به نسل سوم حداكثر 6 مگابايت بر ثانيه است بنابراين يك رابط E-IDE با آهنك انتقال خداكثر 16 مگابايت بر ثانيه براي اتصال آنها كافي است البته برخي توليد كنندگان اين دستگاهها رابا رابط SCSI ساخته اند.

به اين نكات توجه داشته باشيد:

·        به كيفت مكانيزم تصحيح خطا اهميت دهيد. با خوب بودن ا ين مكانيزم برخي خطاهاي ناشي از خراشهاي سطح ديسك و لكه هايي چون اثر انگشت تصحيح ميشوند چنين چيزي از چند كيلو بايت سرعت بيشتر بهتر است.

·        به ميزان تجملي كه نياز داريد فكر كنيد برخي كليدها كه براي ساده سازي پخش CDهاي صوتي در نظر گرفته شده اند فقط روي گروهي از ديسك گردانها وجود دارد.

·        چيزهايي كه همراه باد يسك گردان عرضه مي شود بسته به مارك آن تفاوت دارد ولي معمولاً يك دفترچه راهنما چند پيچ براي نصب و كابلهاي داده و صوتي همراه ديسك گردان وجود دارد.

·        بر سازگاري دستگاه تاكيد داشته باشيد براي اطمينان از آينده سازگاري با بافتهاي قبلي CD و سيستمهاي مختلف فايل را بايد به عنوان  پيش فرض در نظر داشته باشيد.ديسك گردانهاي كنوني از نسل سوم از اطمينان خوبي برخوردارند.

دوربين هاي اينترنتي دوربين هاي كوچك ديجيتالي هستند كه مي توانند به كامپيوترها متصل شوند. اين دوربين ها مي توانند عكس هاي ديجيتال را با  سرعت بالا بگيرند كه ميتوانند در اينترنت براي تله كنفرانس يا يك ارتباط زنده در وب استفاده شوند در چند سال گذشته وب كم ها به طور قابل توجهي ارزان شده اند ( تعداد زيادي از آنها زير 100 دلار قيمت دارند ) و كيفيت و سهولت استفاده و سازگاري با نرم افزار در آنها ارتقاء يافته است. اندازه ي تصوير عمومآ 640در480 پيكسل است. نرم افزار لازم براي عملكرد ابزار و تنظيمات تصوير و كنفرانس از راه دور ( تلكنفرانس ) اغلب با خود وب كم همراه است.

زمانيكه Web Cam ها را ارزيابي مي كنيد.

شما بايد آن را از نظر كميتهاي اندازه  تصوير ( image size ) و كيفيت تصوير ( image quality ) و سرعت فريم ( frame speed ) سبك، سنگين كنيد. بخصوص شما بايد به موارد زير توجه داشته باشيد:

• پهناي باند ( Bandwidth ) اگر شما تصاويرتان را از طريق يك خط تلفن مي فرستيد يا كسي كه قرار است عكس شما را ببيند با يك مودم و يك خط تلفن معمولي به اينترنت متصل است شما پهناي باند زيادي نخواهيد داشت. بنابراين تصاوير بزرگ با رزولوشن بالا به راحتي و سرعت مناسب با يك خط تلفن معمولي نمايش داده نخواهند شد. تصاوير با قطع و وصل زياد و همراه با پرش خواهند بود. در نتيجه رزولوشن بالاتر ترجيح داده نمي شود بنابراين شما احتياج نخواهد داشت كه يك دوربين با قيمت بالا كه رزولوشن بالايي دارد بخريد  در حاليكه از رزولوشن بالاي آن نتوانيد استفاده كنيد.

• اتصال: بيشتر web com ها به كامپيوتر شما از طريق پورت USB متصل مي شوند بنابراين مطمئن باشيد يكي از اين پورتها در كامپيوترتان در دسترس باشند. ( اگر همه ي پورتهاي USB سيستم شما استفاده شده است ممكن است بخواهيد از يك hub  براي افزايش تعداد پورتهاي در دسترسي خود استفاده كنيد. )

• نرم افزار: انواع مختلفي از نرم افزارها با دوربين هاي مختلف عرضه مي شود بعضي از پكيچ ها شامل نرم افزار ويرايش تصوير هستند كه به شما اجازه مي دهند كنتراست و درخشندگي ( brightness ) و اشباع ( saturation ) و رنگ ( hue ) يك تصوير را تغيير دهيد و همچنين نرم افزار تلكنفرانس مي تواند همراه با web cam موجود باشد.

همچنين ويژگيهاي ديگري وجود دارند كه ممكن است شما بخواهيد از آنها استفاده كنيد به عنوان مثال شما مي توانيد بعضي از webcamها را از كامپيوتر جدا كنيد و با آنها عكس بگيريد به عبارت ديگر از آنها به عنوان يك دوربين ديجيتال ارزان قيمت استفاده كنيد البته به خاطر داشته باشيد رنج رزولوشن دوربينهاي ديجيتال از يك مگا پيكسل آغاز مي شود در حاليكه يك webcam در رنج 0/3 مگا پيكسل  كار مي كند. بنابراين كيفيت عكس در webcam به طور قابل ملاحظه اي كمتر است.

اگر شما يك اتومبيل مثلاً از كمپاني فورد بخريد انتظار داريد كه شاسي بدنه موتور گيربكس ساخت كمپاني فورد باشد يا لا اقل اختصاصاً براي كمپاني فورد ساخته شده مونتاژ شوند شركتهاي كامپيوتري كامپيوترهايي را تحويل شما مي دهند اين كامپيوترها از قطعاتي تشكيل شده اند كه هر يك ساخت يك كمپاني است و آنها فقط كامپيوتر شما را اسمبل (مونتاژ) كرده اند.

بيشتر قطعات كامپيوتري در آمريكا اختراع مي شوند ولي توليد آنها در سراسر جهان صورت مي گيرد و اين گستردگي از هيچ قاعده اي پيروي نمي كند. كشورهاي مختلف هر كدام يكسري قطعات خاص را توليد مي كنند كمپاني هاي آمريكايي cpu را مي سازند ( Intel, AMD ) مادربردها از تايوان مي آيند. هارد ديسكها در سنگاپور يا هندوستان ساخته مي شوند. حافطه هاي RAM معمولاً در كره ساخته مي شوند و يك دو جين كارخانه چيني به توليد كيس مشغول هستند.

قطعات محتلف با پيچها و كابلهاي مورد نياز ارائه مي شوند كه براي اسمبل كردن لازم هستند شما مي توانيد اين قطعات را بخريد و كامپيوتر خود را اسمبل كنيد. تنها وسيله لازم براي اسمبل كردن كامپيوتر پيچ گوشتي است و شما با چند ساعت مطالعه دفترچه راهنما مي توانيد آن را اسمبل كنيد البته سرعت شما در برابر كسي كه اين عمل را به صورت حرفه اي انجام مي دهد بسيار كمتر خواهد بود.

ساخت يك كارگاه ساخت چيپ ست براي اينتل يك ميليارد دلار خرج بر مي دارد و از پيشرفته ترين تكنولوژيها استفاده مي شود سپس اين چيپ ست ( كه ممكن است CPU پنتيوم 4 باشد ) داخل سلفون بسته بندي مي شود و به فروشگاه هها ارسال مي شود. براي نصب يك CPU روي مادربرد اهرم كنار سوكت CPU را روي مادربرد بلند كنيد و CPU را جا بزنيد قسمت مارك شده روي CPU را با قسمت مشابه روي سوكت مطابقت دهيد و اهرم سوكت را ببنديد.

در حدود 12 پيچ مادربرد را به كيس متصل مي كنند. چهار پيچ هر يك از درايوها را به كيس متصل مي كنند. هر يك از مادربردها شكل خاص خود را دارند و با يكديگر اشتباه نمي شوند ( به غير از كابل فلاپي درايو كه براي اولين بار ممكن است اشتباه شود) و علت آن اين است كه كليه قطعات كامپيوتر و كابلهاي آن بر اساس يك استاندارد جهاني ساخته مي شوند با انواع ديگر قابل تعويض هستند.

راههاي ارتباطي بين قطعات اگر سرعت تغيير نكند به همان شكل باقي مي مانند باس ارتباطي PCI  براي يك دهه است كه بدون تغيير باقي مانده است كي برد از زمانيكه كامپيوتر اختراع شده است عملاً تغييري نكرده است، هر چند اجزايي كه در سرعت نقش اساسي را ايفا مي كنند تغيير كرده اند.

از آن جمله مي توان به موارد زير اشاره كرد:

• هر چه CPU ها سريعتر مي شوند ولتاژ كارشان كمتر، سرعت كلاك آنها بيشتر و احتمالاً تعداد پينهاي بيشتري خواهند داشت و احتياج به سوكتهاي جديد دارند.
• چيپ هاي حافطه سريعتر مي شوند تا بسته هاي اطلاعاتي را با سرعت بيشتري به مادربرد انتقال دهند. همانند CPUها آنها با هر توليد جديد ولتاژ كمتري احتياج دارند سرعت كلاك بيشتري دارند و تعداد پينهاي بيشتري دارند.
• كارتهاي ويديويي يك اسلات AGP مخصوص خود دارند هر چند استانداردهاي AGP با 3 استاندارد آمده اند در هر محصول جديد حداكثر سرعت دو برابر شده است اما ولتاژ از 3.3 ولت تا 1.5 ولت و بالاخره 0.8 ولت رسيده است سه ساختار مختلف براي اين سوكتها موجود است اگر شما يك كارت گرافيك 1.5 ولتي را به يك سوكت 3.3 ولتي متصل كنيد كارت و مادربرد هر دو را خواهيد سوزاند البته بعضي از مادربردها بيش از يك استاندارد را قبول مي كنند.
• هارد ديسكهاي جديد سرعت بالا ( Ultra DMA ) را ساپورت مي كنند. يك هارد ديسك جديد مادربرد قديمي را حس مي كند و يك مادربرد جديد يك هارد قديمي را مي شناسد و انتقال اطلاعات در هر يك از اين شرايط در سرعت پاييني كه هر دو بتوانند ساپورت كنند انجام مي گيرند.

بنابراين اگر در فكر ارتقا سيستم بايد به اين نكات توجه داشته باشيد و بدانيد كه ممكن است با ارتقا يك يا دو قطعه نتوانيد به آنچه مي خواهيد برسيد و خريدن يك سيستم جديد مقرون به صرفه تر باشد.